skip to Main Content
Αναποφάσιστος και αποφασισμένος

Δεν έχω αποφασίσει τι θα ψηφίσω στις επόμενες εκλογές. Την απόφαση μου θα τη λάβω 1-2 μήνες πριν από τις εκλογές, όταν θα έχουν οριστικώς διαμορφωθεί οι επιλογές. 

 

Είμαι λοιπόν αναποφάσιστος; Όχι τελείως. Έχω αποφασίσει ότι πάντως δεν θα ψηφίσω Νέα Δημοκρατία ή ΠΑΣΟΚ. Επειδή:

 

Απέναντι στα προβλήματα  που όλοι μας λίγο ή πολύ γνωρίζουμε, βιώνουμε την αδυναμία του πολιτικού συστήματος και της πολιτικής τάξης να δώσει απαντήσεις, να βρει λύσεις και να συγκρουστεί με παγιωμένες συμπεριφορές και κατεστημένα συμφέροντα. Είτε κυβερνά η Νέα Δημοκρατία, είτε το ΠΑΣΟΚ.


Αυτό το σύστημα της παρακμής δεν έχει να δώσει τίποτα στην Ελλάδα. Βρισκόμαστε μπροστά σε μια πολιτική τάξη που είναι προσανατολισμένη στον εαυτό της και στη συντήρηση των προνομίων της και παραμένει αδιάφορη απέναντι στα πραγματικά προβλήματα των ανθρώπων.

 

Δεν θέλω να ξαναβρεθεί η Ελλάδα όμηρος ενός μόνον κόμματος που υπακούει τυφλά στις επιθυμίες ενός παντοδύναμου πρωθυπουργού. Προτιμώ ακόμη και να αυξήσω τη δύναμη ενός κόμματος με την πολιτική του οποίου δεν συμφωνώ προκειμένου να στερηθεί της αυτοδυναμίας το πρώτο κόμμα.

 

Πολλοί ισχυρίζονται ότι η μη αυτοδυναμία είναι ισοδύναμη με ακυβερνησία. Τώρα με αυτοδύναμη κυβέρνηση, τι έχουμε; Μπόρεσε η αυτοδύναμη κυβέρνηση να βρει λύσεις και να συγκρουστεί με παγιωμένες συμπεριφορές και κατεστημένα συμφέροντα; Λύσεις δεν βρέθηκαν και τα κατεστημένα συμφέροντα έγιναν ισχυρότερα, πιο κατεστημένα. Για να μη μιλήσουμε για τη διαφθορά που έχει απλωθεί και σκεπάζει όλη την Ελλάδα με ένα σύννεφο αφόρητης δυσοσμίας.

 

Ποιοι  είναι εκείνοι που ανησυχούν από την δήθεν ακυβερνησία; Η πολιτική τάξη που είναι προσανατολισμένη στον εαυτό της και στη συντήρηση των προνομίων της και τα κατεστημένα συμφέροντα. Εγώ δεν ανησυχώ, αντίθετα πιστεύω ότι μια κυβέρνηση συνεργασίας, χωρίς να είναι εξασφαλισμένη η επιτυχία της, μπορεί να αποδειχθεί καλύτερη από την μονοκομματική. Πρώτον διότι το σημερινό αλάθητο του πρωθυπουργού και των επιλογών του θα αντικατασταθεί υποχρεωτικά με κάποιο διάλογο με το συνεργαζόμενο κόμμα. Δεύτερον διότι θα διευρυνθεί  η δεξαμενή στελεχών με αποτέλεσμα να περιοριστεί η αξιοποίηση ‘ανίδεων’ κομματικών στελεχών. Τρίτον διότι αυξάνεται η πιθανότητα να αποτολμηθεί η επίλυση βαλτωμένων υποθέσεων. 

 

Πιο εύκολα θα ξεπεράσει μια κυβέρνηση συνεργασίας τα εμπόδια που στρώνουν τα κατεστημένα συμφέροντα στην παιδεία και τις παρανοϊκές αντιστάσεις σε κάθε προσπάθεια προστασίας του περιβάλλοντος.

 

Κατά ένα τρόπο λοιπόν είμαι απολύτως αποφασισμένος. Θα κάνω ό,τι περνά από το χέρι μου για ν’ αντιταχτώ στην παρακμή που μας προσβάλλει και καταργεί τα δικαιώματά μας. 

 

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Ελεύθερος Τύπος” 30.11.2008

Back To Top